14 Haziran 2013 Cuma

Gözümün feri saydım onu, gücüm bundadır..



Onu ilk kez gördüğümde yaşantımda çok önemli bir yer tutacağını sezmiştim.
Bu tıpkı, bir filmin daha ilk karesinden bütününü kavramak, sonunu tahmin etmek gibi bir duyguydu. Onu ilk gördüğümde bundan böyle artık benim için çok önemli olacağını sezmiş ve ürkmüştüm.
O andan başlayarak yaşantım değişecek,artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.
Bunu nasıl güçlü hissettiğimi ve sarsıldığımı iyi hatırlıyorum. Ama elimden gelen hiçbir şey yoktu.
Çünkü güçlü bir çekim alanının etkisine girmiş,büyülenmiştim. Bütünüyle tuhaf olarak tanımlanacak bir zevkle bu albeniye kapılmıştım.
Tamamen kendi isteğimle ve tamamen “ben” oluşumla ilgili olarak.

…Ben başını avuçlarımın içine alıp, gözlerine baktığımda, gözlerinde gördüğüm şeyi sevdim.

Bazen konuşurken birbirimize dokunuyormuş gibi hissediyorum..sanki  konuşmuyor da sarılıyoruz..

Çilek tarlası gibi sevdim ben seni, tırnaklarımın içine kara toprak dolarken, ağzımın tadı bayram ediyordu. 
Alın yazımın tek okunaklı yerisin.

“Seni bana sevdiren,
elbette gönlüme de bir yol çizecektir.
Yani demem o ki; takdir-i ilâhi…

2 yorum :

Adsız dedi ki...

çok içten duygularınızı bizlerden esirgemediğiniz için minnettarım kendi adıma..

galata taksim dedi ki...

Güzel cümleler dökülmüş bizimle paylaşman hoş oldu teşekkürler