16 Ağustos 2011 Salı

Gitmek




gitmek. 
bir hançeri inceltip,
okyanusa daldırmak isteği.
ya da düşebilmek atlasların
dışına ki, ey kalbim!
yalnızsın bu yolculukta da.

gitmek. 
o kaos duygusu, aklın
sarsıntılarla yorgun düşüşü.
bilincin kamaşması belki de.
rehin bırakılacak bir şey yok,
unuttuklarından başka.

gitmek. 
bir büyü gibi saran
ağrılar yumağı, kışkırtılmış
düşlerdir ki sen şimdi,
esirgeme kendini kalbim

kederin o derin yalnızlığından.


ahmet telli / gitmek

1 yorum :

papatya çiçeği dedi ki...

Berracım,seni üzdü isem çok çok özür dilerim.gmail den geri dönüş yapdın ve ben de üzdüğümü hissettim.istemem söylediğim bişeyin senin canını sıkmasını.şarkı da mükemmelmiş.ilk kez dinledim ve bu Jehan BARBUR u da ilk kez öğrendim.teşekkür ederim bana öğrettiklerin için.