7 Temmuz 2011 Perşembe

maviş

Birlikte o kadar çok anımız var ki,bütün gün  hiç bişey yapmadan film izler gibi kafamın içinde ki bizi izliyorum..Bazan en son gittiğimiz yeri anımsıyorum..Bazan konuştuklarımızı..Bazan inatlaşmalarımızı kavgalarımızı..Geçen gün internette bi gazetenin sayfasında dogru mu yanlış mı? gibi saçma sapan oynadığımız soru cevap oyununu hatırlıyorum gülüyorum kendi kendime..Bazan seninle bi an göz göze gelince sanki ilk defa aşık olmuş gibi heycanlanıp, gözlerinde ki aşkı sıcaklığı ta kalbimde hissetiğim anları..Bazan birlikte dinlediğimiz şarkıları..Senin yanıma gelirken aldığın çikolatalı ama adını bilmediğim tatlıyı..Beraber yediğimiz pizzayı..


Bazan ben motorla giderken ellerimi iki yana açıp şarkı söylerdim..Bazan sen duymazdın bile..Son zamanlarda çok kavga ederdik..Ama en sonunda seni seviyorumla biterdi kavgalarımız..Küs kalamazdık..Kızardım sana ama çok da severdim,belkide bundandı o kadar kızmam..Sen de kızardın ama belli etmezdin..Kırmak istemezdin..Ama ben kırardım, çok kırar sonra da çok üzülürdüm..Ama sen bilirdin..İsteyerek söylemediğimi canımın yandığından canını yakmaya çalıştığımı..Bilirdin! anlardın! susardın yine severdin..Bazen kedim diye severdin beni..Bende sana derdim bi çok şey..Bi çok şey derdim çünkü, hiç bir kelime,cümle seni anlatmama ifade etmeme yetmezdi..Mesela kızınca eşşek sevgilim derdim..Bazen çok sevdiğimden de derdim..Kuşum dememi istemezdin uyuz olurdun..Bazen mavişim derdim o deniz gözlerinde kaybolup giderdim..

Hiç yorum yok :